Felsefe
Curated Chaos — yara izlerini, açıklamayla değil şiirsel tanıklıkla hikâyeye dönüştürmek.
Yara izlerini öykülere çevirmek — açıklamayla değil, şiirsel tanıklıkla.
“İşte travmam, artık senin için ilham olsun.”
İşte kaosun tutabileceğim bir şeye dönüştüğü an. Sana yarayı göstermiyorum. Sana, ona rağmen görünür biçimde var olma seçimini gösteriyorum.
- 01
Açıklama değil, tanıklık
Sana onları neyin ya da niçin incittiğini söylemem. Sana yeniden görülmeye karar verdikleri anı gösteririm.
- 02
Çözümsüz dönüşüm
Bunlar iyileşme anlatıları değil. Eller sonda hâlâ camdan. 'Onarılmış' değil — mevcut. Bu farklı bir şey.
- 03
Saygı olarak güzellik
Estetik titizlik, acıyı güzelleştirme yöntemim değil. Onları onurlandırma yöntemim. Çirkin, ham, 'otantik' görüntü, dürüstlük kılığına girmiş bir sömürü olurdu.
- 04
Koruma olarak metafor
Travmalarının birebir ayrıntılarını asla ifşa etmem. Metafor bir kaçamak değil — onların didik didik edilmeden görülmesini sağlama yolumdur.
- 05
Kutsal olarak dağınıklık
'Curated' kontrollü demek değildir. Tutulmuş demektir. Kaos düzene dönüşmez. Kompozisyona dönüşür — bakabileceğin bir şeye, biçimi olan, nefes alan bir şeye.
The Constraint System
Hem etik çerçeve hem yaratıcı disiplin olarak işleyen, kendi koyduğumuz beş kural. Yeterince hayır dediğinde, evet dediklerin işin kendisi olur.
- R · 01
Stratejiyle seçim yok
Özneleri 'ilginç öyküler' ya da izleyici cazibesi üzerinden seçmem. Kime tanıklık edilmesi gerektiğini yol açığa çıkarır. Hesabı değil, duygusal çekimi izlerim.
- R · 02
Önceden belirlenmiş anlatı yok
Videoları yaratımdan önce senaryolaştırmam. Duygu beni yapma sürecinin içinde bulur. İlk fikir ile son sonuç her zaman farklıdır — her zaman daha derin, her zaman şaşırtıcı.
- R · 03
Zorunlu özne onayı
Tanıklık edilen kişi, tamamlanmış eseri görmeli ve yayımını onaylamalı. Bu bir nezaket değil — ortak yazarlıktır. Görülme ya da gizlenmesini isteme seçimi, eserin anlamının parçası olur.
- R · 04
Birebir travma belgelemesi yok
Gerçek yaraları asla göstermem. Hastane fotoğrafı yok. Öncesi-sonrası karşılaştırması yok. Onları neyin incittiğine dair belgesel kanıt yok. Bunun yerine: koruma olarak metafor, içsel manzara olarak gerçeküstücülük, zor hakikate giriş kapısı olarak güzellik.
- R · 05
Son kare olarak gerçek hayat
Her fragman belgesel fotoğrafçılıkla biter — yapay zekâ üretimiyle değil. Gerçeküstü diziler hissedilen deneyimi görselleştirir. Gerçek fotoğraflar seçilmiş mevcudiyeti gösterir. Mecra değişimi, görünür kılınmış dönüşümdür.
Birinin dönüşümüne, onu tüketmeden tanıklık etmek ne demektir?
Kameralar yalnızca yüzeyleri yakalarken içsel deneyimi nasıl gösterirsin?
Özne, kendi temsili üzerinde veto hakkına sahip olduğunda ne olur?
Kamusal sanatta kırılganlık ile mahremiyet bir arada var olabilir mi?